In de Saramaccarivier in Suriname zijn grote hoeveelheden dode vissen aangetroffen. De milieuautoriteit NMA heeft vastgesteld dat het rivierwater sterk vervuild is en adviseert inwoners van de getroffen gebieden om geen vis te eten en geen rivierwater te gebruiken.
De vissterfte begon eind juni. Inwoners vonden toen onder meer dode meervallen, forelzalmen en piranha’s in en langs de rivier. De Saramaccarivier is belangrijk voor bewoners van dorpen in het gebied. Zij gebruiken het water om te drinken, zich te wassen en te vissen.
Uit onderzoek van de NMA blijkt dat het water hoge concentraties chemicaliën bevat. Het gaat vooral om arseen, mangaan en kwik. Daarnaast is cyanide aangetroffen. In monsters van dode vissen zijn eveneens zware metalen gevonden. De autoriteit trof ook cyanide aan in levende vissen.
Onderzoek naar de oorzaak
De NMA startte op 25 juni een onderzoek naar de vervuiling. Omdat in Suriname veel goud wordt gewonnen met kwik en cyanide, richtte de aandacht zich al snel op de mijnbouw. Eerder werden onder meer het Amerikaanse Newmont en de Chinese Zijin Mining Group genoemd als mogelijke veroorzakers.
President Jennifer Simons maakte bekend dat de regering Grassalco aansprakelijk wil stellen voor de schade. Het staatsbedrijf zou volgens de regering verantwoordelijk zijn voor de lozingen. Grassalco heeft laten weten maatregelen te hebben genomen, aldus de president.
De NMA adviseert om mijnbouwactiviteiten voorlopig stil te leggen. De regering wil binnen twee weken beschermde gebieden aanwijzen en maatregelen nemen om nieuwe vervuiling te voorkomen. Simons zei dat Suriname de goudwinning niet volledig zal beëindigen. “We moeten het reguleren en controleren”, zei de president.
De regering wil daarvoor onder meer satellietbeelden inzetten. Daarmee moet beter zicht komen op mijnbouwactiviteiten in het binnenland, waar ook veel illegale goudzoekers actief zijn. Volgens Simons heeft Suriname onvoldoende geld om de politie en het leger uit te breiden en is de handhaving daardoor zwak.
Verder wil de regering alle vergunde goudconcessies openbaar maken. Zo moet duidelijk worden welke bedrijven waar mijnbouwrechten hebben. Simons waarschuwde dat het aanpakken van de sector moeilijk wordt, omdat het land volgens haar steeds meer een “free for all” is geworden.
