Japan gaat op zoek naar een stad die als tweede hoofdstad kan fungeren als Tokio wordt getroffen door een grote natuurramp. Het parlement nam daarvoor eind juli een wet aan. De maatregel moet ervoor zorgen dat de nationale regering haar werk kan voortzetten wanneer de huidige hoofdstad niet bereikbaar of onbruikbaar is.
Bij de keuze voor een mogelijke tweede hoofdstad wordt onder meer gekeken naar het aantal inwoners en de omvang van de lokale economie. De wet moet nog leiden tot de selectie van een stad. Die plaats zou ruimte moeten bieden aan belangrijke overheidsfuncties in een crisissituatie.
Tokio is het bestuurlijke en economische middelpunt van Japan. Van de ruim 122 miljoen inwoners van het land wonen er meer dan 13 miljoen in de hoofdstad. In de bredere regio rond Tokio leven ongeveer 37 miljoen mensen.
Die concentratie brengt risico's met zich mee bij een ramp die de hoofdstad en omgeving zwaar raakt. Als overheidsdiensten, vervoersverbindingen en andere voorzieningen uitvallen, kan dat gevolgen hebben voor het functioneren van het hele land. Japan wordt regelmatig getroffen door aardbevingen.
Ook economische spreiding
Met de nieuwe wet wil Japan niet alleen de rampenbestendigheid van het bestuur vergroten. De regering wil ook de economische overheersing van Tokio verminderen. De hoofdstad is goed voor ongeveer 20 procent van de totale economische productie van Japan.
De aanwijzing van een tweede hoofdstad kan investeringen naar een andere regio brengen. Het gaat daarbij onder meer om overheidsgebouwen en stedelijke infrastructuur. Daardoor zou een groter deel van de bestuurlijke en economische activiteiten buiten Tokio kunnen plaatsvinden.
De kwetsbaarheid voor natuurgeweld werd eind juli opnieuw zichtbaar in het zuiden van Japan. Daar vond een aardbeving met een magnitude van 7.1 plaats. Bij die beving kwamen 34 mensen om het leven en raakten gebouwen, wegen en bruggen beschadigd of ingestort.
Tienduizenden huishoudens zaten na de aardbeving zonder elektriciteit of water. De ramp onderstreepte de noodzaak om essentiële voorzieningen en bestuurlijke taken ook buiten het dichtbevolkte gebied rond Tokio te kunnen organiseren.
