Science Corporation heeft in mei een PRIMA-chip geïmplanteerd bij de eerste patiënt met Stargardt. De ingreep vond plaats in het Sydney Eye Hospital in Australië, als onderdeel van een lopend klinisch onderzoek. Tijdens de eerste revalidatiesessie zag de patiënt een letter. Bij de tweede sessie kon hij een woord lezen.
Stargardt is een erfelijke aandoening waarbij het centrale zicht geleidelijk verdwijnt. De lichtgevoelige cellen aan de buitenkant van het netvlies sterven af, terwijl een deel van het binnenste netvlies intact kan blijven. Daardoor ontstaat een blinde vlek in het midden van het gezichtsveld, die steeds groter wordt. Wereldwijd hebben ongeveer 150.000 mensen door de ziekte hun zicht verloren.
Werking van de chip
De implantatie duurt ongeveer een uur. Artsen plaatsen een chip van 2 bij 2 millimeter achter in het oog, op de plek waar de lichtgevoelige cellen zijn beschadigd. De patiënt draagt vervolgens een bril met camera's. Die registreren de omgeving en sturen de beelden naar het implantaat, dat de functie van kunstmatige lichtreceptoren vervult.
De huidige versie geeft geen volledig gezichtsveld en geen kleurenzicht. De patiënt ziet een klein, zwart-wit beeld in het centrale zicht. Dat beeld is volgens Science Corporation wel scherp en heeft een hoog contrast, waardoor enkele letters tegelijk herkenbaar zijn. De onderneming werkt aan een groter implantaat en kleinere elektroden, zodat het beeld meer details kan bevatten.
Topman Max Hodak zei dat een volgende generatie van het apparaat binnen een jaar bij mensen moet worden getest. Volgens hem kan de technologie binnen vijf jaar mogelijk een gezichtsscherpte benaderen die vergelijkbaar is met natuurlijk zicht. Die ontwikkeling moet nog in klinisch onderzoek worden aangetoond.
PRIMA is in Europa al beschikbaar voor mensen die hun zicht zijn kwijtgeraakt door geografische atrofie, een vergevorderde vorm van leeftijdsgebonden maculadegeneratie. Science Corporation onderzoekt nu of dezelfde aanpak ook kan worden gebruikt bij andere aandoeningen, waaronder Stargardt, waarvoor momenteel geen genezende behandeling bestaat.
Hodak, die eerder medeoprichter en president van Neuralink was, ziet het oogimplantaat als een vorm van brain computer interface. Science Corporation ontwikkelt daarnaast een sensor die op de hersenen moet komen te liggen, in plaats van rechtstreeks in het hersenweefsel te worden geplaatst. Het bedrijf onderzoekt toepassingen voor neurologische aandoeningen, maar heeft de eerste geplande klinische toepassing daarvan nog niet openbaar gemaakt.
