Naturistenvereniging Zon en Leven wil meer jongere bezoekers aantrekken op haar terreinen, waaronder De Posthoek in Rucphen. De vereniging heeft 3300 leden en het totale ledenaantal blijft de afgelopen jaren redelijk stabiel, maar de gemiddelde leeftijd neemt toe.
Op De Posthoek zijn Bas (37) en Anne (29) onder de jongere gasten. Het stel uit Zeeland verblijft er met hun labrador en ziet naturisme vooral als een manier om zich vrij te voelen. Bas zegt dat veel leeftijdsgenoten een vast beeld hebben van naaktrecreatie, terwijl zij volgens hem vaak niet weten wat het inhoudt.
Landelijk secretaris Wilma Machielse van Zon en Leven herkent dat jongeren minder vaak voor naturisme kiezen. Zij ziet dat de houding tegenover bloot in de afgelopen decennia is veranderd. “Vroeger was het heel gewoon dat vrouwen topless in de zon lagen. Nu worden ze zelfs bekeurd.”
Gelijkheid en natuur
Voor de vereniging draait naturisme niet alleen om zonder kleding recreëren. Machielse wijst op de gelijkwaardigheid tussen bezoekers en de aandacht voor de natuur. Leden helpen onder meer tijdens groenwerkdagen op de terreinen.
Ook vaste bezoekers Ton (84) en Annie (81) noemen de onderlinge betrokkenheid belangrijk. Ton komt al jarenlang op De Posthoek en omschrijft het terrein als een vertrouwde plek. Tegelijk maakt hij zich zorgen over de vergrijzing. “Nieuwe aanwas is belangrijk voor het voortbestaan.”
Zon en Leven ziet wel leden tussen de dertig en veertig jaar, vooral jonge ouders met kinderen. Daarom zijn op terreinen speeltoestellen neergezet en worden activiteiten voor kinderen georganiseerd. Daarmee hoopt de vereniging ook andere leeftijdsgenoten te bereiken.
Minder verplichte naaktheid
Op een aantal locaties hoeven jongeren tot en met achttien jaar niet altijd naakt te zijn. Die aanpassing is bedoeld voor pubers die zich ongemakkelijk voelen bij bloot zijn. Machielse zegt dat jongeren de stap gemakkelijker kunnen zetten als naaktheid niet verplicht wordt. “Als we blijven eisen dat iedereen altijd naakt moet zijn, raken we jongeren kwijt.”
Anne begrijpt dat terughoudendheid mede wordt gevoed door zorgen over foto’s op internet. Op het terrein is fotograferen daarom verboden. Bas waardeert vooral de sfeer van vertrouwen en veiligheid op De Posthoek, al mist hij er soms contact met meer mensen van zijn eigen leeftijd.
