De 57-jarige Karl Bushby is na een wereldreis van 28 jaar terug in zijn geboorteplaats Hull. De voormalige Britse parachutist begon in 1998 in Punta Arenas, in het zuiden van Chili, en legde sindsdien ongeveer 58.000 kilometer af. Naar schatting zette hij daarbij 75 miljoen stappen.
Bushby wilde uitsluitend lopend reizen en geen gemotoriseerd vervoer gebruiken. Zijn eindpunt moest Hull worden, de stad waar hij is geboren. Met een volgeladen kar liep hij de stad binnen, waar familie, vrienden, de burgemeester en honderden belangstellenden hem opwachtten.
Van poolijs tot woestijn
De tocht voerde Bushby door dertig landen op vier continenten. Hij trok onder meer door de Darién Gap, stak samen met een Franse avonturier de Beringstraat over en zwom het Kanaal en de Kaspische Zee over. Tijdens zijn reis kwam hij oog in oog te staan met een ijsbeer, trok hij door jungles en woestijnen en zwom hij tussen krokodillen om aan een guerrillaconflict in Colombia te ontkomen.
Zijn oorspronkelijke verwachting dat de expeditie vijf jaar zou duren, bleek al snel onrealistisch. Vooral Rusland zorgde voor grote vertraging. Door visumproblemen, strenge weersomstandigheden en bureaucratische hindernissen deed Bushby er met onderbrekingen bijna tien jaar over om het land te doorkruisen.
In 2012 kreeg hij geen Russisch visum. Uit protest liep hij 5600 kilometer van Los Angeles naar de Russische ambassade in Washington. Hij werd uiteindelijk ook aangehouden omdat hij na de oversteek van de Beringstraat zonder toestemming Rusland was binnengekomen.
De Kanaaltunnel mocht hij niet gebruiken om Engeland binnen te komen. Daarom zwom hij naar Dover. Die oversteek nam, verdeeld over drie dagen, twintig uur in beslag. Toen geopolitieke spanningen een route door Rusland en Iran onmogelijk maakten, koos hij in 2024 voor de Kaspische Zee. Bushby bleef daar 31 dagen in het water.
Hulp onderweg
De reis werd meerdere keren onderbroken. Na de financiële crisis van 2008 verloor Bushby zijn sponsoren en woonde hij twee jaar noodgedwongen in Mexico. Ook de coronapandemie en een ondervraging in China, waar hij voor een spion werd aangezien, vertraagden zijn expeditie.
Onderweg kreeg hij hulp van veel mensen die hij niet kende. Hij verbleef in eenvoudige hutten, werd verzorgd door de familie van een Peruaanse arts tijdens een zware maaginfectie en kreeg regelmatig eten aangeboden. Bij zijn aankomst in Hull zei Bushby dat de hele wereld nodig was geweest om hem daar te krijgen. "Het was een wereldwijde inspanning", zei hij.
Over zijn toekomst is hij onzeker. "Mijn levensdoel en de reden waarvoor ik leef, staan op het punt te eindigen", zei Bushby. "Het zal lastig worden om weer op te gaan in een samenleving die je eigenlijk niet meer kent."
