Tony Gatlif is overleden tijdens de opnamen van zijn laatste film. De Algerijns-Franse regisseur en muzikant werd bekend met films waarin muziek, migratie en het leven van Romani centraal stonden. Hij legde in meer dan twintig producties de muzikale tradities van de Roma vast.
Gatlif maakte films waarin muziek niet alleen de soundtrack vormde, maar ook het verhaal voortstuwde. Lange muzikale passages onderbraken de handeling en brachten tradities, ritmes en instrumenten op de voorgrond. Daarmee gaf hij zijn films een eigen vorm, waarin de tijd soms leek stil te staan.
Internationale doorbraak met Latcho drom
Zijn internationale doorbraak kwam in 1993 met Latcho drom, een film over de muzikale tradities van Romani. Gatlif volgde die cultuur in verschillende landen, van India via Roemenië en Frankrijk tot Spanje. De film maakte zichtbaar hoe muziek verbonden bleef met de geschiedenis en identiteit van de gemeenschap.
Op het filmfestival van Cannes kreeg Latcho drom de prijs van Un certain regard. Die festivalafdeling richt zich op vernieuwende films. Gatlif vestigde zich daarmee als een filmmaker die het muzikale erfgoed van Romani niet alleen documenteerde, maar het ook een centrale plaats gaf binnen de cinema.
In zijn werk kwamen film en muziek voortdurend samen. Zijn films brachten de rijkdom van de Romacultuur in beeld en legden tegelijk het lot van Romani bloot. De muzikale scènes vormden daarbij geen losstaande intermezzo’s, maar waren nauw verbonden met de personages en hun ervaringen.
Gatlif bleef gedurende zijn loopbaan actief als filmmaker en muzikant. Zijn overlijden markeert het einde van een oeuvre waarin meer dan twintig films werden gebruikt om de geschiedenis, cultuur en muziek van Romani voor een internationaal publiek zichtbaar te maken.
