Een ster op 133 lichtjaar van de aarde is in een reeks van twaalf jaar vastgelegd met een telescoop. Op de beelden zijn vier planeten te zien die langzaam rond de ster bewegen. Het gaat volgens de beschrijving om echte telescoopbeelden, niet om een artistieke voorstelling.
De vier objecten zijn exoplaneten: planeten die rond een andere ster dan de zon draaien. Elk van de vier is zwaarder dan Jupiter, de grootste planeet in ons zonnestelsel. De beelden laten de planeten niet alleen als afzonderlijke objecten zien, maar brengen ook hun veranderende posities in beeld.
Beweging in een lange reeks
Een afzonderlijk beeld is een momentopname. De verandering in positie wordt zichtbaar wanneer beelden uit verschillende momenten naast elkaar worden gelegd. In deze reeks beslaat de periode twaalf jaar. Daardoor is de langzame beweging van de vier planeten rond hun ster in opeenvolgende beelden te volgen.
De reeks brengt dus twee eigenschappen van het systeem samen. De planeten zijn rechtstreeks op telescoopbeelden vastgelegd en hun posities veranderen in de loop van de tijd. Samen vormen de opnamen een visuele weergave van een planetenstelsel buiten het zonnestelsel.
Paul Byrne deelde de reeks op Bluesky. Hij beschreef die als een reeks van echte telescoopbeelden van een ster op 133 lichtjaar afstand, met daaromheen vier planeten die langzaam een baan rond hun ster volgen. Ook benadrukte hij dat het om vier echte exoplaneten gaat en dat elk exemplaar zwaarder is dan Jupiter.
De beelden maken daarmee zichtbaar dat de vier planeten niet stil naast hun ster staan. Hun onderlinge posities ten opzichte van de ster verschuiven door de tijd. Juist doordat de reeks een periode van twaalf jaar omvat, kan die verandering in één overzicht worden bekeken.
