Patiënten in de Verenigde Staten wachten steeds langer op een operatie voor kanker. Dat geldt voor borstkanker, darmkanker, longkanker, alvleesklierkanker, maagkanker en slokdarmkanker. De wachttijden bereikten in de onderzochte periode het hoogste niveau in tien jaar.
Onderzoekers analyseerden gegevens van ruim 2,7 miljoen patiënten met niet-uitgezaaide kanker in stadium I tot en met III. Zij waren tussen 2012 en 2023 gediagnosticeerd en hadden een operatie nodig. De onderzoekers verdeelden de periode in vier blokken: 2012 tot en met 2015, 2016 tot en met 2019, 2020 tot en met 2021 en 2022 tot en met 2023.
De gemiddelde wachttijd voor een operatie bij borstkanker liep op van 34 dagen in de eerste periode naar 45 dagen in de laatste. Bij darmkanker steeg de wachttijd van 20 naar 31 dagen. Longkankerpatiënten wachtten gemiddeld 53 dagen, tegenover 41 dagen aan het begin van de onderzoeksperiode.
Ook bij andere kankersoorten nam de wachttijd toe. Voor alvleesklierkanker ging die van 23 naar 32 dagen, voor maagkanker van 35 naar 49 dagen en voor slokdarmkanker van 38 naar 48 dagen. De stijging was zichtbaar in elk van de vier onderzochte tijdvakken.
Meer lange wachttijden
Niet alleen het gemiddelde liep op. Bij alle zes kankersoorten nam ook het aandeel patiënten toe dat minstens 30 dagen op een operatie moest wachten. Hetzelfde gold voor patiënten met een wachttijd van 60 dagen of langer.
Een snelle behandeling geldt als een belangrijke maatstaf voor de kwaliteit van de gezondheidszorg. Eerdere onderzoeken hebben vertraging bij kankeroperaties in verband gebracht met slechtere uitkomsten, waaronder een kleinere overlevingskans en meer angst en stress bij patiënten.
De onderzoekers, onder leiding van kankerdeskundige Timothy Donahue van de University of California in Los Angeles, wijzen op veranderingen in het Amerikaanse zorgstelsel als mogelijke context voor de langere wachttijden. Zorgorganisaties zijn de afgelopen jaren groter en geconcentreerder geworden. Daardoor worden meer patiënten doorverwezen naar gespecialiseerde behandelcentra, waaronder academische ziekenhuizen.
Die centra leveren vaak hoogwaardige zorg en zijn verbonden aan betere resultaten. Tegelijkertijd kan de grotere toestroom leiden tot opstoppingen, waardoor patiënten langer moeten wachten. Vooral onverzekerde patiënten, mensen met Medicaid, zwarte patiënten en mensen met een lager inkomen hadden vaker een lange wachttijd.
