De explosie aan het Tarwekamp in Den Haag zou zijn voortgekomen uit een conflict rond de voormalige vriendin van Moshtag B. De verdachte was volgens de politie geobsedeerd door haar en volgde haar voortdurend. Hij zou hebben gedacht dat zij hem bedroog.
Bij de explosie kwamen zes mensen om het leven. Daarmee trof de actie niet alleen de vrouw op wie de woede van B. was gericht, maar ook omwonenden en andere mensen die niets met het conflict te maken hadden. De explosie veroorzaakte grote schade aan woningen aan het Haagse Tarwekamp.
Verklaringen tijdens verhoren
B. heeft tijdens politieverhoren verteld wat er volgens hem voorafgaand aan de explosie speelde. Uit zijn verklaringen komt naar voren dat gekrenkte gevoelens over het vermeende overspel een belangrijke rol speelden in zijn handelen.
De verdachte zou vanuit die woede een wraakactie hebben voorbereid. Wat precies zijn rol was bij de voorbereiding en uitvoering, wordt in het strafrechtelijke onderzoek onderzocht. Ook wordt gekeken naar de betrokkenheid van andere verdachten die mogelijk bij de explosie waren betrokken.
De zaak draait daarmee niet alleen om de omstandigheden rond de ontploffing, maar ook om de vraag hoe het motief zich heeft ontwikkeld. De verklaringen van B. geven de politie inzicht in zijn beweegredenen, maar vormen op zichzelf geen oordeel over zijn schuld. Dat oordeel is aan de rechter.
De explosie leidde tot een omvangrijke inzet van hulpdiensten en politie. Rechercheurs onderzochten de plaats delict en brachten in kaart wie bij de voorbereiding betrokken zou kunnen zijn geweest. Nabestaanden van de zes slachtoffers en bewoners van het Tarwekamp werden geconfronteerd met de gevolgen van de verwoesting.
In de zaak moet de rechtbank uiteindelijk vaststellen wat B. precies heeft gedaan, welke intentie hij had en of de dodelijke gevolgen hem kunnen worden toegerekend. Tot die tijd geldt voor hem de onschuldpresumptie. De verdachte wordt niet schuldig geacht zolang de rechter dat niet heeft vastgesteld.
