Landelijke kerken roepen hun achterban op om tijdelijk onderdak te bieden aan vluchtelingen die een verblijfsstatus hebben gekregen. Met de kleinschalige opvang willen zij ruimte vrijmaken in asielzoekerscentra en het aanmeldcentrum in Ter Apel ontlasten. Daar stagneert de doorstroom doordat er te weinig opvangplekken zijn.
Kerken kunnen onder meer een bijgebouw, lege pastorie of vakantiewoning beschikbaar stellen. De kosten worden vergoed. Kerkelijke netwerk- en vluchtelingenorganisatie INLIA biedt deelnemende gemeenschappen begeleiding en ondersteuning.
Opvang voor maximaal drie maanden
De actie is afgestemd met asielminister Bart van den Brink (CDA), het ministerie en het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA). De statushouders krijgen maximaal drie maanden onderdak in een kerk. In die periode moet het COA ervoor zorgen dat zij kunnen doorstromen naar een woning in de gemeente waaraan zij zijn gekoppeld.
INLIA-directeur John van Tilborg zegt dat de organisatie vooral gezinnen met kinderen op het oog heeft. „Statushouders zijn gekoppeld aan gemeenten. Dus daar gaan ze sowieso naartoe. Dan is het fijn dat je zo'n gezin weg kunt halen uit de wat meer erbarmelijke omstandigheden en een beetje kunt ondersteunen in het vinden van een weg in de samenleving.”
INLIA heeft de hulpactie voor een half jaar gepland. Het is nog niet bekend hoeveel kerken zullen meedoen. Volgens Van Tilborg zijn de eerste reacties hoopgevend. Hij noemt de opvang een „actie van barmhartigheid” die overheden bovendien tijd kan geven om de opvang beter te organiseren.
Eerdere opvang door kerken
Kerken hielpen vier jaar geleden ook bij de opvang van asielzoekers in Ter Apel. Toen ging het om mensen die nog aan het begin van hun asielprocedure stonden. In 2022 ving de Columnakerk in Groningen drie weken lang tien vluchtelingen op in een bovenverdieping.
Predikant Theo Basoski kijkt daar met een positief gevoel op terug, hoewel de organisatie veel vroeg. Er moest dag en nacht toezicht zijn en vrijwilligers regelden onder meer eten, drinken en sanitaire voorzieningen. De vluchtelingen konden douchen in een nabijgelegen gymzaal.
Basoski weet nog niet of zijn kerkgemeenschap opnieuw zal deelnemen. Na de eerdere opvang hielden sommige vrijwilligers contact met vluchtelingen. „Ze voelden zich gezien als mens”, zegt hij.
