Een arts heeft in Nederland voor het eerst gebruikgemaakt van de regeling voor levensbeëindiging van kinderen tussen 1 en 12 jaar. De melding over het overlijden kwam eind vorig jaar binnen bij de speciale beoordelingscommissie. Minister Sophie Hermans van Volksgezondheid heeft de Tweede Kamer daarover geïnformeerd.
De commissie concludeert dat de arts zorgvuldig heeft gehandeld. Nederland is het eerste land ter wereld met een regeling voor actieve levensbeëindiging van kinderen in deze leeftijdsgroep die ondraaglijk en uitzichtloos lijden.
Ernstige hersenschade en epilepsie
Het kind was bij het overlijden bijna 2 jaar oud. Het werd na 26 weken zwangerschap geboren en kreeg direct te maken met zeer ernstige complicaties. Uit een MRI-scan bleek na 4,5 maand dat het kind zeer uitgebreide hersenschade had.
Als gevolg daarvan had het kind meerdere epileptische aanvallen per dag. Het kon niet praten en nauwelijks zien. Ook waren er hoestbuien en een slikstoornis, waardoor het kind voortdurend benauwd was. Medicijnen tegen de epilepsie hadden weinig effect en veroorzaakten ernstige bijwerkingen.
De kans op overlijden op zeer jonge leeftijd door complicaties werd volgens de beoordelingscommissie zeer groot ingeschat. De ouders vroegen de behandelend arts daarom om het leven van hun kind te beëindigen.
Polly van Dijk, voorzitter van de beoordelingscommissie, noemt dat een “enorm ingrijpende beslissing”. “Je moet je voorstellen dat je als ouder moet besluiten dat het voor je kind beter is om niet meer te leven. En ook voor de arts is dit een hele zware beslissing.”
Onderzoek naar alternatieven
Onafhankelijke artsen van het Artsen Steunpunt Levenseinde Kinderen beoordeelden de situatie. Zij zagen geen reële kans op verbetering en spraken van een onomkeerbare toestand. Zij adviseerden nog andere medicijnen tegen de epilepsie, maar die leidden volgens de behandelend arts tot extra klachten door bijwerkingen.
De regeling stelt dat het lijden uitzichtloos, ondraaglijk en onomkeerbaar moet zijn. Ook moet er geen redelijk alternatief zijn. Stoppen met vocht en voeding en palliatieve sedatie boden in deze situatie volgens kinderarts en hoogleraar kinderpalliatieve zorg Eduard Verhagen geen betere oplossing.
Het oordeel is doorgestuurd naar het Openbaar Ministerie. Het OM kan besluiten alsnog een strafrechtelijk onderzoek te beginnen. Verhagen noemt de zaak ingewikkeld, omdat het leven is beëindigd van iemand die daar niet zelf om kon vragen.
