Een website maakt het mogelijk om te luisteren naar Emergency Action Messages, gecodeerde noodberichten van de Amerikaanse nucleaire strijdkrachten. De uitzendingen zijn te ontvangen via het High Frequency Global Communications System, onder meer op de primaire frequentie 11175 kHz in upper sideband.
De berichten worden hardop voorgelezen met het internationale spellingsalfabet. Ze beginnen met een oproep aan het radionetwerk, gevolgd door een code van zes tekens. Die code wordt driemaal herhaald, waarna de volledige reeks tekens twee keer wordt uitgesproken. De ontvangende post leest de tekst vervolgens opnieuw mee ter controle.
Luisteren en zelf overschrijven
De website bewaart geluidsopnamen van ontvangen berichten en zet die om in tekst. Bezoekers kunnen een opname afspelen en elk teken zelf proberen te noteren. Onverstaanbare tekens kunnen worden gemarkeerd, waarna de eigen uitwerking kan worden vergeleken met de transcriptie van de site.
Een EAM bestaat uit een beperkt aantal mogelijke tekens. De website vermeldt dat het gebruikte alfabet 32 tekens bevat en de cijfers 0, 1, 8 en 9 uitsluit. Buitenstaanders kunnen de inhoud niet ontcijferen, omdat de berichten versleuteld zijn. Zij kunnen alleen de vorm, de lengte en het tijdstip van een uitzending vastleggen.
De signalen worden verspreid via een netwerk van Amerikaanse zendstations, met locaties als Guam, Andrews, Ascension, Croughton, Diego Garcia, Grand Forks, Elmendorf, Hickam, Lajes, McClellan, Offutt, Salinas, Sigonella en Yokota. Kortegolfsignalen kunnen door weerkaatsing in de ionosfeer grote afstanden afleggen. Daardoor zijn ze met een geschikte radio ook buiten de Verenigde Staten te ontvangen.
Niet ieder bericht op het netwerk is een EAM. Operators voeren ook radiocontroles uit, wisselen authenticatiegroepen uit en onderhouden regulier contact tussen stations. De website onderscheidt daarnaast een korter type bericht met de aanduiding Skyking. Dat type is daar nog niet waargenomen in de 4.871 opgenomen uitzendingen sinds 21 september 2026.
De site bevat ook uitleg over de ondergrondse lanceercomplexen waar zulke berichten uiteindelijk kunnen worden verwerkt. Daar houden bemanningen van twee militairen permanent de wacht bij een lanceerconsole, telefoons en printers. Een noodbericht is op zichzelf geen bewijs dat een lancering plaatsvindt, maar vormt wel het communicatieformat waarmee een dergelijk bevel zou kunnen worden doorgegeven.
