De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie Nasa heeft nieuw materiaal vrijgegeven van Artemis 2, de bemande maanmissie van april 2026. Het archief bestaat uit duizenden foto’s, meer dan 800 gigabyte aan gegevens en ruim vijfhonderd minuten aan geluidsopnamen.
Ook verscheen een uitgebreid rapport met eerste wetenschappelijke interpretaties. Een deel van de beelden was al eerder gepubliceerd, maar de nieuwe versie bevat aanvullende metadata. Die informatie is nodig voor onderzoekers die de foto’s en metingen verder willen analyseren.
De gegevens zijn vooral bedoeld voor wetenschappers die meer willen leren over de eigenschappen van de maan. “Het is nu aan de wetenschappelijke gemeenschap om met deze data aan de slag te gaan en er magische dingen mee te doen”, zei David Hollibaugh Baker van het wetenschappelijke team van Artemis 2 tijdens een persconferentie.
Vijf lichtflitsen op het maanoppervlak
In het archief staan ook gesprekken, waarnemingen en handgeschreven aantekeningen van de vier astronauten. Zij legden tijdens hun passage langs de maan onder meer vast waar zij korte lichtflitsen zagen. Die werden veroorzaakt door kleine ruimtestenen die op het maanoppervlak insloegen.
Missiecommandant Reid Wiseman reageerde verbaasd toen hij de flitsen zag. “Dude! No way! Dit is het meest belachelijke dat ik ooit in mijn leven heb gezien”, zei hij. De bemanning zag in totaal vijf lichtflitsen.
Wiseman benadrukte tegenover de vluchtleiding dat de verschijnselen niet werden veroorzaakt door zonlicht dat weerkaatste op materiaal van het ruimtevaartuig. “Het waren zeker flitsen van inslagen op de maan”, zei hij. Wetenschappers in de controlekamer legden de waarnemingen direct vast en begonnen ze te interpreteren.
Kleuren en bergen langs de dag-nachtgrens
De astronauten beschreven de maan niet als een uitsluitend grijze bol. In hun aantekeningen maakten zij melding van groene, gele, grijze en bruine tinten. Wiseman omschreef het landschap als “bruinachtig groen glas” en zag in noordelijke richting vooral een ingetogen bruine kleur.
Bijzonder waren ook de waarnemingen langs de grens tussen de verlichte en donkere kant van de maan. Doordat de zon het gebied van achteren belichtte, werden details zichtbaar die vanaf de aarde moeilijk te zien zijn. Astronaut Christina Koch reageerde enthousiast toen zij berglandschappen waarnam: “Je kunt zelfs bergen zien!”
