Mieke Sterk is overleden op 80-jarige leeftijd. Ze werd bekend als atlete, maar ook als uitgesproken tegenstander van sportbestuurders en als Tweede Kamerlid voor de PvdA.
Sterk nam deel aan de Olympische Spelen van 1968 in Mexico-Stad. Daar maakte ze deel uit van de Nederlandse ploeg op de 4 x 100 meter, samen met Wilma van den Berg, Truus Hennipman en Corrie Bakker. Het viertal verbeterde het wereldrecord en had dat record een dag in handen.
In de olympische finale eindigde Nederland als vierde. De ploeg bleef daarmee buiten de medailles. Het wereldrecord bleef wel lange tijd een nationaal record. In 2008 werd de estafetteploeg, veertig jaar na de prestatie, gehuldigd in het Olympisch Stadion. Het record is inmiddels verbeterd. Sinds 2025 staat het op naam van Nadine Visser, Lieke Klaver, Minke Bisschops en Marije van Hunenstijn.
Botsingen met sportbestuurders
Sterk trok al voor de openingsceremonie in Mexico de aandacht. Ze knipte een flink stuk van de voorgeschreven rok af, omdat ze de kleding niet wilde dragen. Nederlandse officials wilden haar daarop uitsluiten van het defilé, maar uiteindelijk liep ze toch mee. Ook andere Nederlandse atletes maakten hun rokken korter.
Een jaar later weigerde Sterk deel te nemen aan het Europees kampioenschap atletiek in Athene. Ze protesteerde daarmee tegen het Griekse kolonelsregime, dat volgens haar op grote schaal de mensenrechten schond. In haar verdere loopbaan kwam ze vaker in conflict met sportbestuurders. Zo vocht ze in 1976 een juridisch geschil uit met het Nederlands Olympisch Comité. Ook werd geprobeerd haar voor het leven te schorsen nadat ze seksistisch gedrag van sportbestuurders aan de kaak had gesteld.
Van de atletiek naar de politiek
Na haar sportloopbaan werd Sterk actief in de politiek. Felix Rottenberg haalde haar naar de PvdA, waarvoor ze in de Tweede Kamer kwam. Ze hield zich daar bezig met onder meer sport, gehandicaptenzorg, middelbaar beroepsonderwijs, defensiepersoneel, arbeidsvoorwaarden en nazorg.
Sterk uitte ook binnen haar partij openlijk kritiek. Daardoor kwam ze op een onverkiesbare plaats te staan en keerde ze na de verkiezingen niet terug in de Tweede Kamer.
