De Democraten behouden hun Senaatszetel in New Hampshire. Chris Pappas verslaat daar de Republikeinse kandidaat John Sununu, blijkt uit prognoses van Amerikaanse omroepen. De zetel was belangrijk voor de Democraten, omdat Republikeinen hoopten de staat terug te winnen.
In North Carolina gaat een Senaatszetel juist van de Republikeinen naar de Democraten. Daar verslaat Democraat Roy Cooper de Republikein Michael Whatley, volgens prognoses van Amerikaanse televisiezenders. Het is de eerste staat waar de Republikeinen tijdens deze verkiezingen een eigen zetel verliezen.
Belangrijke zetels voor Senaat
De uitslag in North Carolina is een tegenvaller voor de Republikeinen van president Donald Trump. De zittende Republikeinse senator Thom Tillis stelde zich niet opnieuw verkiesbaar. Dat gebeurde na een conflict met Trump.
Pappas volgt in New Hampshire de Democratische senator Jeanne Shaheen op. Zij vertrekt na achttien jaar uit de Senaat. Pappas lijkt bovendien de eerste openlijk homoseksuele man te worden die als senator uit New Hampshire wordt gekozen.
Sununu gold als een sterke Republikeinse kandidaat. Hij is de zoon en broer van voormalige gouverneurs van New Hampshire en vertegenwoordigde de staat tot 2009 al in de Senaat. Zijn nederlaag betekent dat de Republikeinen er niet in slagen de zetel terug te winnen.
Ook in Georgia blijft een Democratische Senaatszetel behouden. Senator Jon Ossoff verslaat daar de Republikeinse afgevaardigde Mike Collins, die steun kreeg van Trump. In Virginia wordt de Democratische senator Mark Warner opnieuw verkozen, ten koste van de Republikeinse kandidaat Bert Mizusawa.
De verkiezingen vinden plaats tegen de achtergrond van zorgen over de Amerikaanse economie en ontevredenheid over Trump. Ongeveer zes op de tien kiezers zeggen niet tevreden te zijn over zijn functioneren. De populariteit van de president staat volgens exitpolls op 38 procent.
Driekwart van de ondervraagden noemt de economische situatie slecht. 65 procent vindt dat het beleid van Trump de economie heeft verslechterd. Voor ongeveer de helft van de kiezers waren de stijgende kosten van levensonderhoud belangrijk bij het bepalen van hun stem.
