Koos de Visser uit Moerdijk heeft na zijn afscheid van de garnalenvisserij nieuw werk gevonden bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland, RVO. Hij werkt daar twintig uur per week voor het innovatieplatform. De Visser merkt dat zijn woonplaats ook in zijn nieuwe baan regelmatig onderwerp van gesprek is.
Wanneer collega’s vragen waar hij vandaan komt en hij Moerdijk noemt, volgt vaak een gesprek over de toekomst van het dorp. Mensen willen weten wat er precies speelt en of hij al moet verhuizen. Dezelfde vragen krijgt hij op verjaardagen en andere bijeenkomsten.
De Visser woont in een dorp waarvan het voortbestaan onzeker is. Bewoners hebben gehoord dat Moerdijk mogelijk moet verdwijnen, maar er is nog geen definitieve duidelijkheid. Die onzekerheid blijft daardoor ook buiten het dorp een terugkerend gespreksonderwerp.
Van vissersboot naar Rijksdienst
De Visser was de laatste garnalenvisser uit Moerdijk. Hij voer jarenlang met zijn schip op de Noordzee, maar moest daarmee stoppen doordat de regels voor de visserij strenger werden. Zijn boot is inmiddels ontmanteld.
Het afscheid van het varen valt hem naar eigen zeggen mee. „Het leven zonder varen bevalt heel goed”, zegt De Visser. Toch blijft de visserij onderdeel van zijn dagelijks leven, omdat hij voor zijn werk nog geregeld in havens komt en voormalige collega’s ontmoet.
Zijn ervaring op zee komt daarbij van pas in zijn functie bij RVO. De Visser kent de wereld van de visserij en de havens uit de praktijk. Die achtergrond helpt hem in zijn werk voor het innovatieplatform.
Eerder zei De Visser dat hij niet als eerste uit Moerdijk wilde vertrekken, maar ook niet als laatste. Inmiddels is duidelijk dat anderen hem voor zijn. Martin Brusse en zijn vrouw vertrekken deze maand naar België, nadat zij jarenlang in het dorp hebben gewoond.
Voor De Visser gaat het dagelijks leven ondertussen verder, met een nieuwe baan en contact met de visserijsector. Maar zodra hij vertelt dat hij uit Moerdijk komt, keert de vraag naar de toekomst van zijn dorp vrijwel vanzelf terug.
