De VN-missie in Iran zegt dat er redelijke gronden zijn om aan te nemen dat de Verenigde Staten verantwoordelijk waren voor twee dodelijke aanvallen in het land. Het gaat om een bombardement op een meisjesschool in Minab en een aanval op een sportcomplex. De VN noemt de aanvallen mogelijke oorlogsmisdaden.
De school werd op 28 februari geraakt, op de eerste dag van de Amerikaanse en Israëlische aanvallen op Iran. Bij het bombardement kwamen zeker 150 mensen om het leven. Onder de slachtoffers waren veel kinderen. Duizenden mensen woonden later de massabegrafenis in Minab bij.
School was herkenbaar als burgerdoel
VN-experts schrijven in een rapport dat de meisjesschool duidelijk herkenbaar was als een civiele locatie. De onderzoekers hebben geen aanwijzingen gevonden dat het gebouw voor militaire doeleinden werd gebruikt. Daarom spreken zij van een willekeurige aanval waarbij burgers omkwamen en civiele infrastructuur werd beschadigd.
De school stond naast een militaire basis van de Iraanse Revolutionaire Garde. Eerder geanalyseerde videobeelden wijzen erop dat een Tomahawk-raket de basis trof. Onderzoekscollectief Bellingcat vergeleek beelden van de raket met kenmerken van een Amerikaanse Tomahawk.
Ook bij een aanval op een sportcentrum kwamen burgers om het leven of raakten zij gewond. Daarbij werden volgens het rapport eveneens woningen en een school getroffen. In totaal vielen bij die aanval 22 doden en gewonden. Amerikaanse functionarissen hebben eerder gezegd dat de militaire operaties in Iran in overeenstemming waren met het oorlogsrecht.
VN onderzoekt ook Iraans optreden
Het rapport behandelt daarnaast het optreden van de Iraanse autoriteiten tegen antiregeringsprotesten die eind 2025 en begin 2026 plaatsvonden. Volgens de VN-missie maakten de autoriteiten zich daarbij schuldig aan misdaden tegen de menselijkheid.
Officiële cijfers spreken van ruim 3000 doden en 25.000 gewonden. De VN-missie denkt dat het werkelijke aantal slachtoffers hoger ligt. In het rapport worden onder meer onwettige dodelijke acties, marteling, willekeurige detentie, gedwongen verdwijningen en zware beperkingen van de vrijheid van meningsuiting genoemd. Het rapport wordt voorgelegd aan de VN-Mensenrechtenraad.
