Human Rights Watch en Amnesty International zien aanwijzingen dat de Israëlische luchtaanval waarbij journalist Amal Khalil omkwam, een oorlogsmisdaad kan zijn geweest. Beide organisaties stellen dat Israël wist, of had moeten weten, dat zich twee journalisten bevonden in het gebouw dat op 22 april in Zuid-Libanon werd geraakt.
Khalil was met collega Faraj op reportage toen de auto vóór hen werd aangevallen. Zij verlieten daarop hun eigen voertuig en zochten beschutting in een gebouw. Het Rode Kruis vroeg de Israëlische krijgsmacht via de VN-vredesmacht UNIFIL toestemming om het gebied te betreden en de journalisten in veiligheid te brengen.
Volgens Human Rights Watch reageerde de Israëlische krijgsmacht, de IDF, niet op dat verzoek. Enkele tientallen minuten later werd de auto van Khalil getroffen. Bijna een uur daarna volgde een aanval op het gebouw waar de journalisten zich verborgen hielden.
Reddingsactie gehinderd
Het Rode Kruis ondernam daarna een reddingspoging. De hulpverleners konden Faraj meenemen, maar Khalil niet bereiken. Human Rights Watch stelt dat de IDF het reddingswerk bemoeilijkte door onder meer een flitsgranaat te gebruiken en op een ambulance te schieten.
Medewerkers van het ziekenhuis die Khalils lichaam onderzochten, kwamen tot de conclusie dat zij pas uren na de laatste aanval overleed. Daarmee was er volgens de organisaties tijd geweest om medische hulp te verlenen.
Vijf dagen voor de aanval was een staakt-het-vuren tussen Israël en Libanon ingegaan. De Israëlische krijgsmacht had Libanese burgers wel opgedragen niet terug te keren naar een bezet deel van Zuid-Libanon. Amnesty International en Human Rights Watch benadrukken dat de journalisten daardoor niet hun status als beschermde burgers verloren.
"Uit het bewijsmateriaal blijkt duidelijk dat het Israëlische leger wist of had moeten weten dat Faraj en Khalil burgers waren, maar hen toch heeft aangevallen en vervolgens urenlang heeft verhinderd dat ambulancepersoneel hen te hulp schoot", zegt Ramzi Kaiss van Human Rights Watch. Hij stelt dat het herhaaldelijk doden van journalisten erop wijst dat Israëlische militairen bereid zijn "gruwelijkheden te plegen, zonder angst voor consequenties".
De IDF verklaarde tegenover Amnesty International dat de aanval niet op journalisten was gericht, maar op de twee mannen in de auto vóór Khalil. Die twee kwamen om bij de eerste aanval.
