Een voormalige Franse ambtenaar wordt ervan verdacht tussen 2009 en 2018 heimelijk plasmedicatie te hebben toegediend aan 248 vrouwen. Christian Nègre was in die periode hoofd personeelszaken bij het Franse ministerie van Cultuur in Parijs en regionaal cultuurdirecteur in Straatsburg. Hij wacht het verdere verloop van de strafzaak in vrijheid af.
Twee vrouwen hebben verteld hoe zij tijdens een sollicitatiegesprek met Nègre onwel werden en plotseling hevige aandrang kregen om te plassen. Anaïs Vos dronk tijdens een gesprek in 2011 koffie die Nègre haar aanbood, hoewel ze normaal geen koffie drinkt. Kort daarna kreeg ze tijdens een wandeling langs de Seine zulke hevige blaaspijn dat ze een toilet zocht. In een café haalde ze de wc niet op tijd.
Marie-Hèléne Brice maakte in 2016 een vergelijkbare ervaring mee. Nègre stelde volgens haar voor haar met zijn jas af te schermen terwijl zij op straat plaste. „Hij heeft zijn ogen niet van me afgehouden”, zegt Brice. Beide vrouwen noemen de gebeurtenis beangstigend en vernederend.
Onderzoek begon in 2018
De eerste aangifte tegen Nègre kwam in 2018 van een collega in Straatsburg. Zij zou hem hebben betrapt terwijl hij onder een tafel foto’s van vrouwen maakte. Nègre werd geschorst en een jaar later ontslagen als ambtenaar. Tijdens het politieonderzoek werd op zijn computer een Excelbestand gevonden met 181 namen, foto’s van sollicitanten en aantekeningen over het tijdstip waarop zij arriveerden, wanneer zij medicatie kregen en hoe snel zij daarna moesten plassen. Ook noteerde hij welk ondergoed de vrouwen droegen.
Na de bekendwording van de zaak meldden zich nog tientallen vrouwen. Zij hadden hun ervaringen niet eerder in verband gebracht met opzet of het heimelijk toedienen van middelen. De vrouwen waren tussen de 20 en 50 jaar oud, waarbij de meesten tussen de 20 en 35 jaar waren.
Nègre wordt aangeklaagd voor het toedienen van schadelijke stoffen, geweld door een ambtenaar in functie en privacyschending. In zijn kantoor vond de politie een flesje Diurin-40 en zakjes Furosémide. Het eerste middel mag in Frankrijk niet worden voorgeschreven, het tweede is alleen op recept verkrijgbaar.
Vos en Brice zeggen dat de Franse justitie te traag handelt. „In 2019 nam de politie contact met me op, en nu zijn we alweer zeven jaar verder”, zegt Vos. Brice noemt het langdurige onderzoek een „tweede slachtofferschap”.
