Wie wil stoppen met roken of vapen, kan daarvoor sinds dit jaar een vergoeding krijgen vanuit de basisverzekering. Die vergoeding geldt voor begeleiding door bijvoorbeeld de huisarts, een praktijkondersteuner of een stopcoach. Ook nicotinevervangers en medicijnen tegen ontwenningsverschijnselen kunnen onder de regeling vallen.
De belangrijkste voorwaarde is dat de begeleiding onderdeel is van een erkend stoppen-met-rokenprogramma. Daarnaast moet de zorgverlener een contract hebben met de zorgverzekeraar. Verzekerden kunnen bij hun verzekeraar controleren welke huisartsen en stopcoaches zijn gecontracteerd.
Drie pogingen per jaar
Sinds dit jaar mogen verzekerden maximaal drie keer per kalenderjaar een stoppen-met-rokenprogramma volgen. Tot voor kort werd hooguit één poging per jaar vergoed. De vergoeding valt buiten het eigen risico, waardoor deelnemers de kosten niet eerst uit hun verplichte eigen risico hoeven te betalen.
Nicotinepleisters en nicotinekauwgom worden niet automatisch vergoed wanneer iemand die zelf bij een drogist koopt. De hulpmiddelen moeten deel uitmaken van een erkend programma met begeleiding. Wie zonder begeleiding pleisters of kauwgom aanschaft, betaalt de kosten zelf.
Nicotinepleisters kosten ongeveer 25 tot 50 euro per doosje, afhankelijk van merk en sterkte. Eén doosje is goed voor ongeveer twee weken. Fabrikanten adviseren doorgaans een gebruiksduur van acht tot tien weken. Een volledige stoppoging met pleisters kost daardoor ongeveer 125 tot 250 euro als die niet wordt vergoed.
Niet-gecontracteerde coach
Bij een stopcoach zonder contract gelden andere regels. Bij de meeste zorgverzekeraars vervalt in dat geval de vrijstelling van het eigen risico. Vaak wordt slechts een deel van de kosten vergoed. De precieze voorwaarden verschillen per verzekeraar.
Wie nu wil stoppen, hoeft niet te wachten tot 2027. Ook in 2026 worden de kosten al vergoed. Het verschil is dat verzekerden dit jaar de rekening meestal eerst zelf moeten betalen en daarna bij hun zorgverzekeraar declareren.
Vanaf 2027 kunnen apothekers de kosten van medicatie die onderdeel is van het programma rechtstreeks bij de zorgverzekeraar indienen. Daardoor hoeven verzekerden die kosten niet meer eerst voor te schieten, als zij aan de voorwaarden voldoen.
