Benno L. werd in Nederland veroordeeld voor het seksueel misbruiken van tientallen meisjes en het maken van kinderporno. Toch kreeg hij geen tbs met dwangverpleging. Na zijn vrijlating verhuisde hij naar Duitsland, waar hij later opnieuw kinderen misbruikte.
De zaak begon in 2009, toen een computermonteur belastende beelden ontdekte op de computer van de voormalige zwemleraar. Het Openbaar Ministerie eiste tien jaar cel en tbs, omdat justitie de kans op herhaling groot vond. Een psycholoog en een psychiater schatten dat risico echter laag in, onder meer omdat L. al eind vijftig was.
Geen aanvullend onderzoek
Het OM vroeg aanvankelijk geen nieuw onderzoek door andere deskundigen en liet L. ook niet uitgebreider onderzoeken in het Pieter Baan Centrum. In hoger beroep kwam dat verzoek alsnog, maar het gerechtshof wees het af. L. had aangekondigd niet mee te werken, waardoor het hof verwachtte dat het onderzoek geen bruikbare diagnose zou opleveren.
Daarop trok het OM de eis voor tbs in. De deskundigen hadden geen officiële psychische stoornis vastgesteld en volgens het hof ontbrak daardoor de wettelijke basis voor de maatregel. L. kreeg uiteindelijk zes jaar cel, zonder de behandeling en het langdurige toezicht die bij tbs horen.
Tegenwoordig kunnen rechters in zogenoemde weigerzaken wel tbs opleggen. Verdachten die niet meewerken aan onderzoek kunnen in het Pieter Baan Centrum langere tijd worden geobserveerd. Onderzoekers spreken daarnaast met mensen uit hun omgeving, zoals familie, voormalige partners en werkgevers.
L. kwam in 2013, na drie jaar cel, voorwaardelijk vrij. Hij droeg een enkelband, moest zich melden bij de reclassering en mocht niet in tien steden komen waar slachtoffers woonden. Toen hij naar Duitsland wilde verhuizen, informeerden Nederlandse autoriteiten hun Duitse collega's. De Nederlandse politie bezocht de Duitse zedenpolitie en het OM stuurde informatie over zijn veroordeling en toezicht.
Na de verhuizing bezochten Duitse agenten L. thuis, samen met twee medewerkers van de Nederlandse reclassering. Het Nederlandse toezicht eindigde in september 2015, waarna er geen contact meer was met de Duitse autoriteiten. Huisbezoeken van de Duitse politie gingen nog enige tijd door, maar stopten in 2016.
Nieuwe veroordeling in Duitsland
In de jaren daarna misbruikte L. kinderen uit twee gezinnen in Duitsland. Daarvoor werd hij in 2023 veroordeeld. Eind 2024 werd definitief bepaald dat hij naast negen jaar cel ook de Duitse variant van tbs krijgt.
Of aanvullend onderzoek in Nederland tot tbs zou hebben geleid, is niet meer vast te stellen. Ook blijft onbekend of zo'n maatregel de nieuwe slachtoffers had kunnen voorkomen.
