Alle vrouwen in Utrecht kunnen weer gebruikmaken van kraamzorg. Dat schrijft minister Sophie Hermans van Volksgezondheid in een brief aan de Tweede Kamer. De tijdelijke oplossing neemt het tekort aan kraamverzorgenden niet weg.
In juni kregen ongeveer honderd vrouwen te horen dat aanbieder Kraamvogel geen zorg kon leveren. Sommigen werden daar pas kort voor hun bevalling over geïnformeerd. Het tekort aan kraamzorg speelt al langere tijd in de regio.
Centrale wachtlijst en extra capaciteit
Gezinnen die geen plek vinden, worden nu op een centrale wachtlijst geplaatst. Een speciale beheerder zoekt vervolgens binnen en buiten de regio naar beschikbare kraamverzorgenden. Daarnaast zijn meer zelfstandige kraamverzorgenden ingezet en is extra ruimte beschikbaar gemaakt in het permanente kraamzorgcentrum van het St. Antonius Ziekenhuis.
Volgens Bianca Visser, voorzitter van het Kraamzorg Samenwerkingsverband, houden deze maatregelen de problemen voorlopig onder controle. “We hebben maatregelen genomen om de problemen in bedwang te houden, maar de situatie is niet opgelost. Het is niet zo dat er ineens zestien bussen met kraamverzorgers over de grens zijn gekomen”, zegt zij.
Ook Zus Berger, oprichter van KraamZus en bestuurder van Regiozorg, waar Kraamvogel onder valt, verwacht dat gezinnen opnieuw problemen kunnen krijgen. “Het probleem an sich is niet opgelost. Er zijn klanten verschoven, maar we hebben er geen medewerkers bijgekregen”, zegt Berger.
Volgens Berger verlaten al jaren medewerkers de kraamzorg. Onregelmatige werktijden maken het volgens haar moeilijk om personeel vast te houden en nieuwe mensen aan te trekken. Zij vindt dat de sector anders moet worden ingericht om het tekort blijvend aan te pakken.
Meer maatwerk in de zorg
Ook minister Hermans noemt een structurele oplossing noodzakelijk. Het kabinet werkt volgens haar aan landelijke veranderingen die moeten leiden tot zorg die beter aansluit bij de behoeften van gezinnen.
Een van de plannen is de Kraamzorg Landelijke Indicatie Methodiek, afgekort KLIM. Daarmee wordt bepaald hoeveel kraamzorg een gezin nodig heeft, in plaats van standaard ongeveer dezelfde hoeveelheid zorg aan ieder gezin toe te kennen.
Verder moet een groter deel van de begeleiding digitaal kunnen worden aangeboden. De minister wil ook meer doen om nieuwe medewerkers voor de sector te werven en bestaande kraamverzorgenden te behouden.
