Google heeft de manier aangepast waarop links in zoekresultaten worden aangeboden. De HTML van een zoekresultaat bevat bij de nieuwe werkwijze een verwijzing naar google.com/goto, in plaats van het directe adres van de gevonden website.
Wanneer een gebruiker op zo'n resultaat klikt, stuurt Google de browser door naar de oorspronkelijke pagina. Het doeladres staat daarbij in de Location-header van het antwoord van Google. De waarde achter de parameter url is niet rechtstreeks leesbaar en kan niet eenvoudig offline worden terugvertaald naar een webadres.
De verandering is volgens Autom eind augustus 2026 vooral zichtbaar voor mensen die niet zijn ingelogd of Google in een priv venster gebruiken. In die situaties zouden vrijwel alle resultaten deze nieuwe verwijzingen gebruiken. Het kan nog om een experiment gaan, maar de werkwijze is niet meer beperkt tot een klein deel van de zoekopdrachten.
Gevolgen voor geautomatiseerde zoekopdrachten
De wijziging maakt het verzamelen van zoekresultaten door scripts omslachtiger. Een programma dat de bestemmingen van resultaten wil achterhalen, moet voor elk resultaat opnieuw een verzoek naar Google sturen om de Location-header uit te lezen. Dat kost meer tijd en genereert extra verkeer naar de zoekmachine.
Bij de oudere vorm, google.com/url?q=, stond het doeladres nog leesbaar in de link. Google gebruikt de bestemming nog wel op de zoekpagina zelf, bijvoorbeeld om het domein en het favicon te tonen. Dat betekent niet dat het adres ook als directe link in de HTML beschikbaar is.
De aanpassing past bij eerdere maatregelen die het geautomatiseerd uitlezen van Google Search moeilijker maken. Zo werd de optie &num=100 verwijderd en werden controles tegen bots aangescherpt. Vooral partijen die op grote schaal zoekresultaten verzamelen voor eigen indexen, zoekdiensten of SEO-analyses krijgen daardoor met extra technische stappen te maken.
Autom zegt de eigen Google Search-verwerking te hebben aangepast. De dienst leest de Location-header uit zonder de doorgestuurde pagina zelf te openen en geeft daarna het uiteindelijke webadres terug in de bestaande API-velden. Gebruikers van die API zouden daardoor hun integratie niet hoeven te wijzigen zolang Google het formaat niet opnieuw verandert.
