Bij wielerploeg Picnic-PostNL heerst al jaren een angstcultuur. Renners en stafleden zeggen dat ze zich onveilig voelen, weinig ruimte ervaren voor kritiek en soms getraumatiseerd vertrekken. Bij de ploeg werken ongeveer 120 mensen. Voor veel medewerkers is bovendien onduidelijk of er een vertrouwenspersoon is.
Een van de betrokkenen is Martijn Tusveld. Hij sprak zich in oktober 2020, na de achttiende etappe van de Giro d’Italia, uit over de tactiek van de ploeg. Daarna kreeg hij naar eigen zeggen te horen dat hij een negatieve sfeer veroorzaakte. Zijn wedstrijdprogramma werd beperkt en zijn aflopende contract zou niet worden verlengd. Tusveld bleef uiteindelijk tot eind 2024 bij de ploeg.
In een e-mail aan sportdirecteur Rudi Kemna schreef Tusveld in 2025 dat hij na de vergadering in de Giro was veranderd. Hij durfde naar eigen zeggen geen feedback meer te geven en hield zijn gevoelens voor zich. “Ik werd angstig”, zegt Tusveld. “Ik dacht: ik hou mijn mond en zeg ja en amen.” In 2021 had hij depressieve klachten en dacht hij eraan zichzelf iets aan te doen. Eind 2025 stopte hij als beroepsrenner.
Strakke regels en weinig inspraak
De ervaringen van Tusveld staan niet op zichzelf. In gesprekken met 71 huidige en voormalige medewerkers komen vergelijkbare verhalen naar voren. Betrokkenen spreken over een onveilige werkomgeving, een sterke controledrang van het management en een organisatie waarin medewerkers bang zijn om af te wijken van protocollen.
Een oud-renner zegt dat er nauwelijks begrip was toen hij tegen een burn-out aanzat. Een andere oud-renner vertelt dat hij na een verzoek om hulp te horen kreeg dat Kemna niet in psychologen geloofde. Ook voormalig stafleden zeggen dat ze zich vooral gecontroleerd voelden. Een van hen omschrijft de baan als aantrekkelijk, maar de werkplek als onveilig.
Volgens meerdere oud-medewerkers nam de nadruk op regels toe na sportieve successen, waaronder de Giro-zege van Tom Dumoulin in 2017. Trainers en andere experts mochten steeds minder rechtstreeks overleggen met renners. Informatie moest via het management lopen, waardoor volgens betrokkenen maatwerk en persoonlijke begeleiding in het gedrang kwamen.
Adriaan Helmantel, voormalig trainer van onder anderen Dumoulin, zegt dat de organisatie daardoor veranderde. “Het werd een dictatuur”, zegt hij. Oud-medewerkers stellen dat kritiek op de werkwijze vaak werd opgevat als een aanval op de ploegfilosofie. Wie zich daartegen verzette, zou uiteindelijk naar buiten zijn gewerkt. De sportieve prestaties van Picnic-PostNL zijn de afgelopen jaren bovendien teruggelopen. Dit seizoen beleeft de ploeg het slechtste jaar uit haar geschiedenis.
