Steeds meer vrouwen volgen een opleiding tot jager. Het aantal vrouwelijke cursisten steeg van 54 in het seizoen 2004-2005 naar 170 in het afgelopen jaar, blijkt uit cijfers van Stichting Jachtopleidingen Nederland. Hun aandeel verdubbelde in die periode van 7,4 procent naar bijna 15 procent.
Daniëlle Leeman uit Odijk behaalde afgelopen najaar haar jachtakte, officieel de omgevingsvergunning jachtgeweeractiviteit. Zij schoot kort daarna haar eerste haas. Dat moment vond ze emotioneel, omdat ze wist dat ze een dier had gedood, maar het voelde voor haar ook als de bevestiging dat ze jager was.
Leeman groeide op op de Veluwe en zegt dat ze al jong gefascineerd was door dieren en het bos. Ze wilde jager worden om naar eigen zeggen bij te dragen aan de natuur. Als voorbeeld noemt ze de problemen die kunnen ontstaan wanneer er te veel zwijnen zijn en er te weinig voedsel beschikbaar is.
Opleiding en uitrusting
Ze kwam niet uit een jagersgezin en stelde haar wens na de middelbare school uit. Behalve de opleiding en vergunning zijn ook een eigen wapen en een veilige, kostbare wapenkluis nodig. Op haar 34e besloot ze alsnog met de opleiding te beginnen.
De opleiding duurt enkele maanden. Leeman trekt inmiddels met haar 15 maanden oude Golden Retriever Fred de natuur in. De hond is gefokt voor de jacht.
In het veld komt Leeman nog weinig andere vrouwelijke jagers tegen. Wel jagen haar twee beste vriendinnen ook. Zij leerden elkaar kennen tijdens de jachtopleiding van vorig jaar.
Leeman zegt dat mannelijke jagers haar positief hebben ontvangen. Zij ziet geen reden waarom jagen een uitsluitend mannelijk beroep of tijdverdrijf zou zijn. "We rijden toch ook auto? Dat was in 1940 ook niet het geval en we doen dat nu wel. Met jagen is het precies hetzelfde."
Behoefte aan natuur
Volgens Leeman kan de groei samenhangen met een grotere behoefte aan contact met de natuur. Veel mensen brengen volgens haar veel tijd achter schermen door en staan daardoor verder af van de omgeving waarin ze leven. De jachtopleiding is jaarlijks binnen enkele dagen vol, zowel bij mannen als vrouwen.
Voor Leeman draait de jacht niet alleen om het schieten van dieren. Ze beschouwt het als onderdeel van een bredere manier van leven in en met de natuur. Het eerste geschoten dier bleef voor haar een dubbel moment, maar de euforie overheerst bij haar als ze erop terugkijkt.
