Filmregisseur Steven Soderbergh verwacht niet dat AI de creatieve arbeid in de filmwereld snel volledig overneemt. De technologie maakt nog te veel fouten om filmproducties erop te kunnen plannen of begroten, zegt hij. Wel ziet hij AI als een bruikbaar hulpmiddel, mits makers de resultaten nauwkeurig controleren.
Soderbergh gebruikte AI bij zijn documentaire The Last Interview, die op het filmfestival van Cannes in première ging. De film is gebaseerd op het laatste radio-interview van Yoko Ono en John Lennon voordat Lennon werd vermoord. Voor ongeveer 10 procent van de documentaire werden AI-beelden gemaakt, omdat er geen passend archiefmateriaal beschikbaar was en het budget beperkt was.
De regisseur vergelijkt het gebruik van de technologie met samenwerken met een grafisch ontwerper of een bedrijf voor visuele effecten. "Het enige verschil was dat het sneller ging", zegt hij. Hij stelt dat hij zonder AI, maar met een budget van 2 à 3 miljoen dollar, op hetzelfde visuele resultaat zou zijn uitgekomen.
Auteurschap en training
De discussie over AI en auteursrecht raakt ook aan zijn nieuwe film The Christophers. Daarin krijgt een voormalige kunststudent en vervalser, Lori, een baan als assistent van de ooit beroemde kunstenaar Julian. Zijn kinderen willen dat zij in het geheim onvoltooide portretten van hem afmaakt.
Soderbergh zegt dat kunstenaars altijd voortbouwen op werk van anderen. Voor de toon en vormgeving van The Christophers keek hij onder meer naar Sunday Bloody Sunday van de Britse regisseur John Schlesinger. Hij heeft er naar eigen zeggen geen bezwaar tegen als anderen zijn werk gebruiken om te leren of een model te trainen, omdat zij de persoonlijke keuzes achter zijn werk niet volledig kunnen reproduceren.
Tegelijkertijd maakt hij zich zorgen over de economische en maatschappelijke effecten van AI en over wetgeving die daarbij achterblijft. Over ongeveer twee jaar zal duidelijker zijn welke gevolgen de technologie werkelijk heeft voor filmwerk, denkt hij.
Humor en eigenheid
Visuele AI-systemen leveren volgens Soderbergh vaak beelden op die op elkaar lijken, juist doordat zij op heel veel makers zijn gebaseerd. Veel inspanning is nodig om een resultaat niet herkenbaar door AI te laten ogen. "Misschien moeten we dit gewoon live opnemen, dan krijgen we sneller een resultaat waar we tevreden mee zijn."
Als AI een technisch niveau van perfectie voor iedereen bereikbaar maakt, krijgen persoonlijke imperfecties volgens hem juist meer waarde. Ook bij humor ziet hij een duidelijke beperking. "AI kan geen grappen schrijven. De sleutel tot goede humor is juist dat iets niet voor de hand ligt." Omdat AI voortbouwt op wat eerder is gemaakt, mist het volgens hem de levenservaring die daarvoor nodig is.
