Pierre Rieu, zoon van violist en orkestleider André Rieu, zegt dat zijn werk voor zijn vader hem lange tijd zwaar heeft belast. Hij begon op zijn negentiende als directeur techniek bij het bedrijf en werd later concertproducent. De verantwoordelijkheid leidde ertoe dat hij zijn studie rechten afbrak en hulp zocht voor mentale problemen.
Pierre kreeg al vroeg een centrale rol bij het Johann Strauss Orkest. Hij hield zich niet alleen bezig met de technische organisatie, maar probeerde zijn vader ook af te schermen van zaken die niets met muziek te maken hadden. Daarbij nam hij naar eigen zeggen soms een zorgrol op zich die eigenlijk niet bij een kind tegenover een ouder past.
"Jonge kinderen horen niet voor hun ouders te zorgen. En dat heb ik wel gedaan", zegt Pierre Rieu. Hij vertelt dat hij zich intensief met zijn problemen bezighield en daarbij meerdere therapeuten bezocht.
Grote verantwoordelijkheid
André Rieu zegt dat zijn zoon binnen het bedrijf vooral verantwoordelijk is voor het zakelijke oordeel. Zelf richt hij zich naar eigen zeggen op het vergroten van de onderneming. Voor Pierre betekende het vertrouwen van zijn vader tegelijk een zware last, omdat hij het gevoel had dat hij die rol moest waarmaken.
De werkhouding van zijn vader droeg daar volgens hem aan bij. André Rieu werkt zeer hard, zegt zijn zoon, en die inzet werd binnen de samenwerking vanzelf de norm. Het was geen expliciete eis, maar Pierre voelde dat dezelfde toewijding van hem werd verwacht.
In de moeilijke periode vonden vader en zoon ieder opnieuw aansluiting bij hun eigen rol. Pierre richtte zich weer op het bedrijf en André Rieu op de muziek. Ze spreken naar eigen zeggen veel met elkaar en zijn nu beter in staat om van het werk en de concerten te genieten.
De jaarlijkse zomerconcerten van André Rieu op het Vrijthof in Maastricht bestaan twintig jaar. Pierre verwacht niet dat zijn vader snel stopt met optreden. Hij koppelt diens sterke drang om zich te bewijzen aan ervaringen uit diens jeugd, waarin André Rieu zich door zijn ouders gekleineerd voelde.
