De wereldzeeën waren afgelopen juli warmer dan in enige andere julimaand sinds het begin van de metingen in 1979. Voor het eerst kwamen de gemiddelde watertemperaturen in deze periode uit boven 21 graden. Ook de Atlantische Oceaan bij Europa bereikte een record voor juli.
De Europese klimaatdienst Copernicus schrijft de hoge temperaturen vooral toe aan El Niño, een periodiek weersverschijnsel in de Grote Oceaan. De klimaatdienst verwacht dat de komende maanden mogelijk meer temperatuurrecords worden gebroken, omdat El Niño zich verder ontwikkelt.
Een warmere oceaan heeft gevolgen voor het weer en het leven in zee. Het extra warme water houdt de atmosfeer langer op temperatuur en zorgt voor meer verdamping. Daardoor neemt de hoeveelheid energie in stormen toe en stijgt de kans op extreme neerslag en overstromingen.
Ook de zeespiegelstijging en het smelten van ijs worden door opwarming van de oceanen versterkt. Planten en dieren krijgen daarnaast te maken met sterkere hittegolven. Voor mensen in kustgebieden kan dat leiden tot grotere risico's door extreem weer en een stijgende zeespiegel.
Warmte en droogte in West-Europa
In West-Europa was de periode van juni tot en met juli volgens Copernicus de warmste sinds het begin van de metingen. Tegelijkertijd bleef het in grote delen van de regio droog. Rivieren voerden daardoor veel minder water af dan normaal, terwijl de aanhoudende warmte de uitdroging verder versterkte.
De combinatie van hoge temperaturen en droogte droeg bij aan grote bosbranden. De gemiddelde luchttemperatuur kwam in juli wereldwijd uit op 16,9 graden. Daarmee was de maand de op een na warmste juli ooit gemeten, na juli 2023.
De gemiddelde temperatuur lag bijna 1,5 graad hoger dan in de periode voordat de industrialisatie op gang kwam. Het juli-record voor de oceanen is niet het absolute temperatuurrecord: in maart 2024 kwam het zeewater uit op bijna 21,1 graden. Ook die uitzonderlijke warmte werd in verband gebracht met El Niño.
