De provincie Gelderland ziet geen reden om op te treden tegen het gebruik van levende schapen als lokmiddel bij een wolvenonderzoek. Onderzoekers van Wageningen University & Research (WUR) en Het Nationale Park De Hoge Veluwe mogen de methode blijven gebruiken om een wolf te vangen en van een zender te voorzien.
Animal Rights had bezwaar gemaakt tegen de werkwijze. De organisatie vindt dat het gebruik van levende schapen te veel stress kan veroorzaken en stelde dat de vergunning niet duidelijk toestaat dat dieren als lokaas worden ingezet.
Vergunning biedt ruimte voor lokkooi
Volgens de provincie valt de gebruikte constructie onder de vergunning voor het vangen van wolven met onder meer een inloopval of kastval. Dat geldt ook wanneer in zo'n val levende dieren aanwezig zijn. Omdat daarmee geen voorschrift uit de vergunning wordt overtreden, kan de provincie niet zelf handhaven.
De provincie heeft een verzoek om handhaving daarom gedeeltelijk doorgestuurd naar de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). Die instantie houdt toezicht wanneer de vangst onder de regels voor dierproeven valt. Animal Rights is het niet eens met de uitleg van de provincie en vindt dat het ontbreken van een expliciete toestemming voor levende lokdieren niet betekent dat de methode automatisch is toegestaan.
Het onderzoek gaat intussen door. De kooi staat nog op de onderzoekslocatie en de schapen zitten daar nog in. De WUR maakt niet bekend waar de kooi precies staat, om te voorkomen dat de locatie wordt verstoord.
De constructie bestaat uit een buitenkooi van ongeveer 20 bij 20 meter, met daarin een kleinere kooi voor de schapen. Wanneer een wolf de val binnenloopt, sluit die af en gaat een stil alarm af. Een vangploeg kan het dier daarna benaderen.
Om de wolf een zender te geven, moet een dierenarts het dier met een verdovingspijl uitschakelen. Daarvoor moet de dierenarts op minder dan 25 meter afstand komen. Tot begin september was nog geen wolf in de kooi gelopen. Of dat inmiddels wel is gelukt, is niet bekend.
