De zeedijken op Terschelling worden extra gecontroleerd door de aanhoudende droogte. Wetterskip Fryslân onderzoekt of er scheuren ontstaan en heeft het begrazen van de dijken door schapen tijdelijk stopgezet. Inwoners, toeristen en boeren worden opgeroepen zuinig om te gaan met water.
De graslaag op de dijken moet voldoende sterk blijven voordat in oktober het stormseizoen begint. Die laag helpt de dijk beschermen tegen hoge golven. Dijkgraaf Luzette Kroon van Wetterskip Fryslân zegt: "Als we dat niet kunnen managen voor het begin van oktober dan hebben we een probleem."
Door droogte kan het gras afsterven en verdampt ook vocht uit de kleilaag in de dijk. Daardoor kunnen scheuren verergeren. Regen kan het gras herstellen en kleine scheuren weer doen afnemen.
Tekort groter dan gemiddelde
Het gemiddelde neerslagtekort in Nederland bedraagt 269 millimeter. Dat staat gelijk aan bijna 270 liter regenwater per vierkante meter. Alleen in 1976 en 2018 was het landelijke tekort groter.
Op Terschelling is het tekort iets hoger dan het Nederlandse gemiddelde. Op sommige plekken op het eiland is de situatie uitzonderlijk. Zelfs tijdens de droge zomers van 1976 en 2018 was het neerslagtekort begin augustus er minder groot dan nu.
De grondwatervoorraad op de Waddeneilanden is beperkt en kwetsbaar. Anders dan op het vasteland kan het waterschap het peil niet aanvullen met water uit rivieren of meren, omdat Terschelling door zee is omringd. Regen is daarom de enige manier om de voorraad grondwater aan te vullen.
Wetterskip Fryslân vraagt bewoners en bezoekers onder meer korter en minder vaak te douchen. Ook wordt geadviseerd gazons en gewassen zo weinig mogelijk te sproeien. Kroon ziet dat de taak van waterschappen verandert door vaker voorkomende weersextremen. "We zijn kampioen water afvoeren, maar de laatste jaren zien we dat de waterschappen steeds meer kampioen water bewaren moeten worden."
Voor de drinkwatervoorziening is er volgens waterbedrijf Vitens geen reden voor ongerustheid. Ongeveer een derde van het drinkwater op Terschelling komt uit een zoetwaterbel onder de grond. De overige hoeveelheid wordt via een leiding vanaf het vasteland aangevoerd. De zoetwaterbel is volledig gevuld.
