Laura uit Deventer deelt haar huis met haar twee kinderen, Darren uit Trinidad en Tobago en Barshank uit Syrië. De twee mannen leerden elkaar kennen in een asielzoekerscentrum en kregen ieder een kamer in haar woning nadat zij daar ruimte voor had gemaakt.
Darren vluchtte in november 2022 naar Nederland vanwege zijn homoseksuele geaardheid. Hij werkte eerder in de logistiek en scheepvaart in Trinidad en Tobago en had in Nederland een baan bij beddenfabrikant Auping. Sinds februari mag hij door zijn lopende asielaanvraag niet meer werken.
Barshank verliet Syrië in 2011, waar hij in de computertechniek werkte. Via Irak en Turkije kwam hij in Griekenland terecht, maar hij reisde door omdat hij daar geen nationaliteit kon krijgen en zich als LHBTI'er niet veilig voelde. Hij kreeg in maart een verblijfsvergunning en heeft cateringbedrijf Habibi's Keuken, waarmee hij Syrische en mediterrane maaltijden verzorgt.
Taken en gesprekken aan tafel
De huisgenoten hebben de huishoudelijke taken verdeeld. Laura werkt veertig uur per week als projectleider menswaardige opvang bij de gemeente Hengelo en zorgt voor haar kinderen Stach en Ischa, die afwisselend een week bij haar en een week bij hun vader wonen. Darren en Barshank koken, terwijl Barshank drie keer per week de boodschappen doet.
Doordeweeks eet het huishouden samen. Aan tafel gaat het niet alleen over het dagelijks leven, maar ook over vluchten, transgender zijn, politiek en de asielprocedures van Darren en Barshank. De kinderen stellen daarbij vragen over de ervaringen van hun huisgenoten.
Darren moest wennen aan de Nederlandse gewoonten in huis, waaronder het vroege avondeten en de open manier waarop kinderen met volwassenen praten. Hij zegt dat hij in het asielzoekerscentrum vooral frustratie en machteloosheid voelde omdat hij niet kon werken. "Iedereen die in een azc verblijft, wil legaal werken", zegt hij.
Kritiek op beeldvorming rond azc's
Barshank en Darren spreken thuis ook over protesten tegen de komst van asielzoekerscentra. Barshank zegt dat veel mensen weinig weten over het leven in een azc en onjuiste ideeën hebben over de financiële ondersteuning voor bewoners.
Laura richtte in 2023 met haar moeder school Iedereen aan Boord op. Daar kregen vluchtelingen vanaf hun aankomst Nederlandse les en hulp om mee te doen in de samenleving. De school sloot vorig jaar na een conflict over de aanbesteding.
Laura zegt dat het samenwonen haar geen offer kost. Ze wilde laten zien dat het mogelijk is om ruimte te delen met mensen die bescherming zoeken. "Mijn leven is gewoon echt heel veel leuker geworden sinds ik samenwoon met mensen met verschillende achtergronden", zegt zij.
